Hoewel ik al vakantie mocht hebben op de dag van de afsluitende avond, moest ik alsnog haasten om richting de Veluwe te rijden. Na een ochtendje werken, reed ik snel langs de supermarkt om de laatste ingrediënten voor mijn gerecht te halen. Eenmaal thuisgekomen was het een sport om zo snel mogelijk een koude pasta te maken en te douchen. Helaas had ik toch iets te optimistisch gepland. De locatie voor de afsluitende avond was dit jaar Woudenberg. Maar bij vertrek werd duidelijk dat het onmogelijk was om op tijd in Woudenberg aan te komen.
Eenmaal aangekomen werden de etenswaren afgegeven aan een van de commissieleden. Gelukkig voor de laatkomers, want ik was niet de enige, was het geen probleem om later aan te sluiten bij de rondleiding van de gids.
In museum ‘Grebbelinie in het vizier’ kregen we een rondleiding van gedreven gidsen. Het museum is opgericht in 2005 met het motto: ‘’Opdat wij niet vergeten’’. In het museum kregen we veel uitleg aan de hand van foto’s en kaarten en zagen we wapens, uniformen en andere attributen. Ook schijnt er een interessante film te zijn, die ik zelf helaas niet heb kunnen kijken.
Naast het informatiecentrum hoort ook een loopgraaf bij het museum, die tot in de kleinste details is nagebouwd. Hier kregen we een goed beeld van hoe de loopgraven er in de meidagen van 1940 uitzagen. In 1744 is al een begin gemaakt met de aanleg van de linie, sindsdien is er in verschillende perioden gewerkt aan het uitbreiden hiervan. Ook vertelde de gids dat zelfs de Fransen, tijdens de Franse bezetting, aan de linie hebben gewerkt. Sinds 2012 is de loopgraaf volledig ingericht met een vuurbanket en schietgaten. Daarnaast bezit hij een scherfvrije-ruimte, een mitrailleursnest en een PAG kazemat.
Na het museum was het tijd om onze magen te vullen. We reden slechts een halve kilometer verder en brachten daar de avond verder door. We nuttigden een zogenoemde potluck maaltijd. Iedereen had iets gemaakt en meegenomen, wat vervolgens op tafels werd gezet. Er was voor ieder wat wils. Van pannenkoeken tot fruitspiesjes en van een blokje kaas tot salade.
Tijdens het eten gingen de gesprekken alle kanten op: van de afronding van het schooljaar tot vakantieplannen en het al dan niet hebben van richtingsgevoel. Naast het verdiepen in elkaars leven, werd er lekker gegeten en ook wat mee naar huis genomen, aangezien er eten in overvloed was.
Na het eindigen van de maaltijd was het tijd voor de informele bestuursoverdracht. Dit werd gespeeld met het spel Kubb, maar dan op de Soli-versie. Voordat je mocht gooien, moest je eerst een opdracht uitvoeren. Deze opdrachten waren opdrukken, het overdragen van water, het spelen van een spelletje, het hooghouden van de bal enzovoorts. Na afloop van het spel genoot ieder nog van het informeel samenzijn. En om de Soli‑tradities in ere te houden, werd er door een aantal enthousiastelingen ook nog een potje volleybal gespeeld.
Annelien Voets