De voorbereidingen voor deze avond waren al vroeg begonnen. Het eerste bericht in de Solidamentum-app kwam namelijk al voor de jaarwisseling. Dat had ermee te maken dat de avond oorspronkelijk in februari gepland stond, maar dat terzijde. Zelf nam ik pas een week van tevoren de beslissing om te gaan. Achteraf gezien heb ik daar geen moment spijt van gehad.

De reis naar het verre zuiden verliep niet helemaal zoals verwacht. Nog maar net onderweg of de auto besloot dat gas geven blijkbaar niet de bedoeling was. Terwijl ik gas gaf, begon de auto juist te remmen. Niet helemaal hoe het concept ‘auto’ bedoeld is. Na een snelle herstart leek het probleem weg, maar echt vertrouwen had ik er niet meer in. Dus toch maar omgekeerd, thuis een andere auto uit het wagenpark gekozen, dat klinkt overigens luxer dan het is, en opnieuw vertrokken. Gelukkig verliep de rest van de reis zonder problemen.

Bij aankomst bleek er gelukkig nog wat eten bewaard te zijn, ik kon direct aanschuiven. De avond begon met een forumgesprek tussen evangelist Van Klinken en meneer Visser over het onderwerp ‘Getuigen of overtuigen?’ met als ondertitel ‘Met je medestudent in gesprek’. Beide sprekers leerden ons vanuit de praktijk over getuigen en overtuigen, voorwaarden voor een goed gesprek, en het onderscheid tussen de kern van het geloof en middelmatige zaken. Er kwamen mooie vragen vanuit de zaal en verschillende invalshoeken kwamen aan bod. Het zorgde voor een boeiend forumgesprek over hoe je als christen het gesprek aangaat met medestudenten.

Toen de pauze eenmaal aanbrak, stond er een lekkere koek klaar, die er ook als koek in ging natuurlijk. Na de pauze waren er verschillende workshops rondom het thema. Zelf had ik voor de workshop ‘De autoriteit van de Bijbel’ gekozen, waarin het onder andere ging over: Hoe ga je in gesprek met iemand die vindt dat zijn leven al compleet is zonder geloof? En hoe kun je medestudenten nieuwsgierig maken naar de Bijbel en hen stimuleren om erin te gaan lezen? Het leverde een mooi gesprek op waarin verschillende kanten belicht werden.

Na de workshop werd de avond afgesloten en werd uit volle borst het Solilied gezongen. Daarna was er tijd om na te praten. Met wat chips in de hand ging het gesprek verrassend genoeg over onze Engelse vaardigheden. Waar de één toegaf nooit woordjes geleerd te hebben en alles met leestoetsen op te halen, deed de ander juist precies het tegenovergestelde. De conclusie was al snel getrokken: op hun eigen manier waren ze allebei een beetje nerd.

En zo vloog de avond voorbij. Na afscheid genomen te hebben en iemand nog even over zijn bolletje geaaid te hebben begon de terugreis. Onderweg werd nog iemand bij de bus afgezet en met een goed gesprek in de auto gehad te hebben draaide ik rond middernacht de straat weer in. Moe, maar terugkijkend op een mooie en geslaagde avond.