Nadat de voorbereidingen in sneltreinvaart waren afgerond en ook de boodschappen, die samen met de rest van de commissie waren gearriveerd, een plekje hadden gekregen, kon de interactiviteit echt van start gaan.De middag stond in het teken van gezellig bijkletsen, potjes volleybal en genieten van het heerlijke zonnetje. Vervolgens werd gezamenlijk gegeten, waarbij de gesprekken natuurlijk onverminderd doorgingen. Tijdens het eten werd bovendien het idee geopperd om een verfrissende duik te nemen, wat later toch niet helemaal legaal bleek te zijn.
Later op de avond was het tijd voor een primeur: het avondspel. Als commissielid was ik blij dat ik dit van een afstandje kon aanschouwen, want het leverde een kostelijk schouwspel op. Heren klommen bij elkaar op de nek, “De Zilvervloot” werd luidkeels en al gebarend ten gehore gebracht en ook het produceren van overtuigende junglegeluiden bleek voor velen geen enkel probleem.
De nacht werd op uiteenlopende wijze doorgebracht. De meesten zochten tegen de klok van twee uur, of eerder, hun bed op, maar aan de foto’s te zien vertoefden sommigen nog heel wat uren beneden op de bank of achter de piano. Daar werden liedjes gespeeld die de bewoners van de verdieping erboven zachtjes naar dromenland begeleidden.
Zaterdagochtend zat een redelijke groep al om 9.00 uur klaar voor de ochtendwandeling. In een gezellige stoet verlieten we de camping om onder het genot van wat lichaamsbeweging onze medereizigers beter te leren kennen. Eenmaal terug werd er nog wat nagepraat, terwijl de brunch werd voorbereid. Tijdens een potje Shit Happens werd bovendien in kaart gebracht wat nu eigenlijk erger is: gedeporteerd worden naar Noord-Korea of als er een boom op je huis valt.
De zon bleef ondertussen enthousiast doorschijnen, waardoor ook de brunch buiten plaatsvond. Daarna volgden opnieuw enkele potjes volleybal en vond het middagspel grotendeels in de buitenlucht plaats. Dit spel bestond uit onder meer raadsels, rebussen, puzzels en sudoku’s, waarvan sommige opdrachten misschien nét iets te hoog gegrepen waren. Gelukkig mocht dat de pret niet drukken.
Nadat de winnaar via potjes 30 Seconds en Codenames was bepaald, werd het helaas alweer tijd om het huis leeg te ruimen. De laatste ijsjes werden opgegeten, de auto’s opnieuw ingepakt en niet veel later vertrok iedereen huiswaarts. Nagenietend van wederom een bijzonder gezellige activiteit kwam daarmee een einde aan een geslaagde interactiviteit.